redd for å gi opp.......

[Anonym bruker]

livet føle likosm ikke såå herlig som jeg skulle ønske:(...jeg føler meg bare fullstendig utslitt, og føler jeg ikke har krefter igjen!! derfor føler jeg meg som en dårlig mor:( har en gutt på snart 3 uker.....han sover ikke et sekund på natta......oppe m han hele tiden.....er redd det ikke skal bli bedre...huff

[Anonym bruker]

dytter

[Ranveig R]

Kjære deg!

 

Sånne følelser har nesten alle nybakte mødre, i større eller mindre grad. Du er blitt kasta ut ein heilt ny situasjon, som du ikkje på nokon måte kunne forberede deg skikkelig på. Du har plutselig ansvaret for eit lite menneske som er totalt avhengig av deg, og du kan ikkje lenger fokusere på deg sjølv. Og når du då nesten ikkje får sove, er det ikkje rart at du blir sliten, eller fullstendig utslitt.

 

Ikkje ver redd for at ting ikkje skal bli bedre. For det BLIR bedre nemlig. Husk på at babyen din er heilt ny i verda. Då han var inne i magen din var det trangt, varmt, mørkt og trygt. Når du var våken om dagen, vart han byssa i søvn, når du sov om natta var han gjerne våken og sprella. Babyane tar ofte med seg dette søvnmønsteret når dei kjem ut av magen, og det kan ta tid før det snur.

 

Det viktigaste du kan gjere er å spare så mykje energi du kan. Pass på å få i deg mat og drikke (ein gei regel er å ta seg eit glas vatn kvar gong du ammar), sov når babyen søv (viss han søv om dagen, så sov saman med han, kvar gong!), overlat husarbeid til nokon andre, og ikkje ta imot besøk med mindre du er opplagt til det.

 

Eg veit at det høyres forferdeleg lenge ut, men dei fleste opplever at ting roar seg når babyen er rundt 3 mnd. Då er ofte søvnmønsteret blirr bedre, babyen et ikkje fullt så ofte, og du har lært å høyre forskjell på gråten hans. I begynnelsen er det ikkje godt å vite om han grin fordi han er sulten, eller trøtt, eller treng kroppskontakt, eller er kald, eller varm, osv. Du og babyen treng tid til å bli kjent med kvarandre. Og det skjer etter kvart, men det kan ta litt tid.

 

Lykke til vidare - DET GÅR OVER!

[Ranveig R]

Og viss du har ein partnar, så la han for all del ta sin del nattevåk! Viss babyen treng å bli bært rundt på, så kan pappaen gjere det like bra som du kan. Så kan du får sove litt, og heller få babyen inn til deg når han skal ammast.

 

Viss babyen er roleg når han ligg ved sida av deg i senga, er det ikkje noko i vegen for å prøve å samsove, berre pass på at babyen ikkje havnar under dyna di og blir for varm.

[Lilleh]

Det blir bedre!!

 

Når man er gravid er man bare såå fokusert på fødselen, smertelindring og om alt kommer til å gå bra, og såå lite fokusert på tiden etter. Den kom som et "sjokk" på oss.. Og spørsmål som "Dere koser dere nå vel..." var jo bare helt malplassert..

 

Det hele bestod bare av spising, bæring, skifte bleie og spising igjen..

 

Det er viktig her at du får sove og slappe av, og som Ranveig R sier - har du en mann kan han også bysse og bære.. Hvis ikke kan du få en mor, søsken, venninne eller liknende til å avlaste ei natt så du får sove ut. Dersom du ammer kan du jo pumpe ut nok til ei natt..

 

Når babyen sover dag som natt, bør du også legge deg nedpå og sove litt.. La hus være hus - la det flyte - lei vaskehjelp - si ifra til dine nærmeste at du trenger avlastning..

 

Og igjen - det blir bedre!!