Samlivsbrudd, kva no?

[Anonym bruker]

Då har eg endeleg klart å kome meg ut av eit forhold som ikkje var spesielt godt. Vi fungerte ikkje saman, noko som gikk ut over meg og ungane.
Men kva skjer egentleg no?
Det vart slutt (litt uoffisielt, då få veit om det endå) søndag som var. No er xen på ferie hos foreldra sine, i lag med eldste ungen(4,5år). Eg er heime med den yngste (1år).
Eg har bestilt time til mekling, men kva bør ein ta opp/få hjelp til der?
Barnefordeling og slikt, er det noko dei hjelper til med? Har alltid vore eg som har hatt "ansvaret" for ungane, så trur ikkje det skal bli problem med kven som skal ha den jobben vidare, men ein veit jo aldri.
Han kjem frå austlandet, vi bur på vestlandet (eldste er godt etablert med barnehage og venner her, yngste er ikkje i bhg enda). Han kjem ikkje til å busette seg her no som forholdet er slutt, då reiser han nok til heimtraktene sine.
Korleis går ein fram?
Kva bør ein få ordna av papir/kontrakter osv?
Kva støtte kan ein få frå Nav? (ingen av oss har jobb for tida).
Korleis ordne barnebidrag og sånne ting?

Kjenner er eg nokså stressa med tanke på papirmølla og systemet vi må gjennom.
Han tok bruddet nokelunde ok, men han vart f.eks. ikkje spesielt imøtekomande då eg ba han om å melde flytting. I staden for å gå med på det, begynte han å stille spørsmål om kvifor.
Var eg kanskje litt for tidleg ute, sånn med tanke på at vi ikkje har vore til mekling endå?
Eg kjem ikkje til å gå med på eit vidare forhold, sjølv om eg blir både forvirra og usikker når han er i nærheita (vanskeleg å stå for eigne meiningar, når eg veit at andre bli såra).
Misstenker at ting ikkje vil gå alt for knirkefritt føre seg. Blir veldig takknemleg for hjelp!
Det er ikkje så mange her å snakke med eller spørre om råd i frå.

Anonymous poster hash: c54c8...e2b

[Anonym bruker]

Mange som leser, ingen som svarar.. Ingen som har eit eller fleire råd/tips?

HI

Anonymous poster hash: c54c8...e2b

[Strandnelliken]

 

Då har eg endeleg klart å kome meg ut av eit forhold som ikkje var spesielt godt. Vi fungerte ikkje saman, noko som gikk ut over meg og ungane.

Men kva skjer egentleg no?

Det vart slutt (litt uoffisielt, då få veit om det endå) søndag som var. No er xen på ferie hos foreldra sine, i lag med eldste ungen(4,5år). Eg er heime med den yngste (1år).

Eg har bestilt time til mekling, men kva bør ein ta opp/få hjelp til der?

Barnefordeling og slikt, er det noko dei hjelper til med? Har alltid vore eg som har hatt "ansvaret" for ungane, så trur ikkje det skal bli problem med kven som skal ha den jobben vidare, men ein veit jo aldri.

Han kjem frå austlandet, vi bur på vestlandet (eldste er godt etablert med barnehage og venner her, yngste er ikkje i bhg enda). Han kjem ikkje til å busette seg her no som forholdet er slutt, då reiser han nok til heimtraktene sine.

Korleis går ein fram?

Kva bør ein få ordna av papir/kontrakter osv?

Kva støtte kan ein få frå Nav? (ingen av oss har jobb for tida).

Korleis ordne barnebidrag og sånne ting?

 

Kjenner er eg nokså stressa med tanke på papirmølla og systemet vi må gjennom.

Han tok bruddet nokelunde ok, men han vart f.eks. ikkje spesielt imøtekomande då eg ba han om å melde flytting. I staden for å gå med på det, begynte han å stille spørsmål om kvifor.

Var eg kanskje litt for tidleg ute, sånn med tanke på at vi ikkje har vore til mekling endå?

Eg kjem ikkje til å gå med på eit vidare forhold, sjølv om eg blir både forvirra og usikker når han er i nærheita (vanskeleg å stå for eigne meiningar, når eg veit at andre bli såra).

Misstenker at ting ikkje vil gå alt for knirkefritt føre seg. Blir veldig takknemleg for hjelp!

Det er ikkje så mange her å snakke med eller spørre om råd i frå.

 

Anonymous poster hash: c54c8...e2b

 

Hei,

Eg sitter akkurat med dei same spørsmåla, bortsett frå at situasjonen er litt annleis. Hos oss er det han som vil ut, og etter fleire med måneder med samtaler og arbeid med forholdet innser eg at det går mot brudd. Eg må gå videre aleine, og har mange bekymringar og spørsmål rundt det praktiske.

[Anonym bruker]

Anonymous poster hash: c54c8...e2b

 

Hei,

Eg sitter akkurat med dei same spørsmåla, bortsett frå at situasjonen er litt annleis. Hos oss er det han som vil ut, og etter fleire med måneder med samtaler og arbeid med forholdet innser eg at det går mot brudd. Eg må gå videre aleine, og har mange bekymringar og spørsmål rundt det praktiske.

 

Det var trist å høyre, men det er på ein måte godt å høyre at det er fleire som er midt i eit brudd, ein vert ikkje så aleine då. Du får ha lykke til i tida som kjem! Sørg for å ha folk rundt deg som du kan støtte deg til, det er ei psykisk belastning når ting tek slutt.

Håpar nokon kan svare på spørsmåla vi har.

 

HI

 

Anonymous poster hash: c54c8...e2b