Hjelp!

[Divine85]

Nokre som har erfaring med at det går veldig dårleg i forholdet dei første vekene etter fødsel? Eg og sambuaren min kom heim frå sjukehuset for ei veke sidan,og deretter har alt berre dalt.Han snakkar knapt til meg,og er ikkje interessert i noko fysisk kontakt.Han reiser ut på noko kvar einaste kveld,medan eg alltid sit at heime utan anledning til å kome meg noko stad (ikkje det at det er så viktig for meg å kome meg ut,men eg ynskjer at han skal vere heime slik at me får tid ilag).Jenta vår er fødd for tidleg og krev ein heil del ekstra,så eg forstår at han kan vere sliten,for det er eg sjølv.Men måten han er mot meg tappar meg for all energi,og eg syns det er utruleg vanskeleg å takle kvardagen.Det er utruleg slitsomt å ikkje kunne føre ein samtale med sambuaren sin,og ikkje ha noko nærkontakt i det heile.Eg er så frustrert og føler at eg er på veg inn i den depresjonen.Vert det noko bedre?

[Anonym bruker]

Det blir ikke bedre uten at du gjør noe for det...

 

Men den måpten han opptrer på virker heller ikke helt "normal". De fleste er i ekstra sterk "familiemodus" med det samme babyen kommer hjem, og især når barnet er prematurt og du trenger hjelp.

 

Jeg tipper han er i ferd med å få "baby blues", eller han er ikke interessert/ikke moden til å være far. Har det gått en uke der han ikke har vist der noen interesse og ikke skjønt at det kreves noe av ham å ha fått barn, er det enten manglende modenhet eller en begynnende diagnose, er jeg redd.

 

Tror du må gi ham et KRAFTIG wake-up-call! For den holdningen han har, kan i verste fall gi deres familieliv et skudd for baugen som dere aldri kan reparere.