Samlivsproblemer og forelskelse.

[Anonym bruker]

Eg og sambuaren min har vore saman i 2 1/2år no, og har ein unge på 1 1/2. Vi har hatt det ganske tøft til tider, men siste tida har eg ikkje hatt følelsar for han. Han har ikkje alltid oppført seg så bra, men eg har sikkert ikkje vore den enklaste å bu saman med eg heller. Det har vore som om han kun er ein eg bur saman med og har eit felles foreldreansvar med.

Vi har prata om det no, og han har sagt han skal skjerpe seg. Så vi har bestemt oss for å prøve ei stund, og sjå kva som skjer. Vi håpar jo å klare å gå tilbake til sånn vi hadde det før.

Men som om ikkje dette er nok, så har eg blitt hodestups forelska i ein anna, som også likar meg(det er ikkje snakk om ein såkalla forbigåande forelskelse). No har det ikkje vore snakk om noko utroskap, med mindre ein reknar prat som utroskap. Min sambuar veit om desse følelsane, då eg fortalde det til han.

Eg kjenner eg har veldig lyst å prøve å få familien til å bli slik den var, samtidig som eg har lyst til å dra min veg og vere for meg sjølv.

 

Er det nokon andre som har gjennom ei vanskeleg tid i forholde, i tilegg til ein forelskelse, som vil dele erfaring? Korleis endte det? Vart familien splitta eller vart ting betre? Kor lang tid tok det?

[Anonym bruker]

Vi hadde en krise i forholdet for noen år siden. Jeg ble også betatt av en annen, men fortalte aldri dette til mannen min da jeg visste at det ville ødelegge mye for oss.

 

Vi pratet mye - og kom oss gjennom det. Tok nok over et halvt år tenker jeg, men det var ikke like ille hele den tiden altså.

 

Vi har fra tid til annen støtt på problemer av varierende størrelse også i årene etter dette, men å prate sammen er alfa og omega for oss. Nå har vi det nesten bedre enn noen gang - og vet at forholdet vårt kan overleve nesten hva som helst. Og - vi venter barn nr. 5 sammen :-)