Tatt på senga her!

[Ranveig R]

2-åringen tøyer grenser. Ho står med handa heva over storebroren, ser på oss, gliser, og slår. Ikkje hardt. Heilt klart for å teste grensene/sjekke reaksjonen.

 

Men MINE ungar gjer jo ikkje sånt!?! Er tydelegvis bortskjemt med ein gut som "berre" skreik i den alderen, han var aldri fysisk. Og eg var jaggu heilt uforberedt på at lillesøster var av eit anna kaliber.

 

Seier eg at "Du må vere god med bror din, kos med han heller.", slår ho igjen. Seier eg "Nei! Det er ikkje lov å slå!", ler ho. Ignorerer eg det, slår ho igjen til broren begynner å hyle at ho slår og forlanger at eg tar affære. Løfter eg ho vekk blir det ein "jaktleik" der ho fryder seg over å bli fanga.

 

Kva gjer eg då, då?

[Gjest sug lut]

Hm... fotfølger og tar bort fra situasjonen før den oppstår, tenker jeg. Blås i nei og forfølgelseslek, les signalene og gi det så minimalt oppmerksomhet som mulig, bare løft vekk med verdens kjedeligste ansikt og fortsett tilsynelatende med det du gjorde.

[:::) Frøken Velferdsrett]

det er da jeg sier "gå på rommet ditt" (eventuelt løfter inn på rommet).

 

det liker han ikke...hihi..

 

eller så tar du den lille hun slår og koser med han med ryggen til henne. og sier "vi vil ikke leke med henne når hun slår vel?"

 

mohhaha,...

 

jeg er så ond... hih

[Ranveig R]

Får prøve å fjerne ho frå situasjonen før det oppstår då, rett og slett. For når ho først står der og ventar er det KJEMPEmorsomt å bli løfta vekk.

 

Men å gje eldste oppmerksomhet og ignorere lille er heilt klart eit poeng, vi prøver jo på det og, men det er ikkje så lett alltid det heller.

 

Får satse på at ei veke vekke frå broren (eg og lille skal på tur) på magisk vis får lille til å gløyme at det var moro å slå han )

 

Takk for tips.