Bekymra hønemor

[Anonym bruker]

Er det berre meg, eller er det fleire med meg, som vert bekymra når ein les om alle som har mista og ting som har gått gale under svangerskap/fødsel? Seier stendig vekk til meg sjølv, at no skal eg ikkje innom på BIM-sidene meir, men klarar eg halda meg vekke? Nå nei du Er sjølv 39 og starta vel egentleg nedteljinga etter 3 mnd.

[Motti]

Hei,

er dessverre slik jeg og, men det har ikke noe med hva jeg leser her å gjøre, tror jeg hadde bekymret meg like mye, uansett...

[Akershus36]

Hei.

Eg òg vart bekymra spesielt i første trimester då eg følte at dei fleste trådane var om ting som gjekk gale.

 

Eg trur hovedgrunnen til dette er at når ein ikkje har so alvorlege plager/problem so har ein ikkje samme behovet for å diskutera og sei korleis det går. Difor vert det flest 'negative' og bekymra innlegg.

 

Slapp av og kjenn på din eigen kropp, du kjenner den best sjølv. Ikkje tru at alt galt kjem til å henda deg. Dersom du sjølv føler at det går bra, gjer det nok det

 

Eg har hatt det eg synest er eit veldig lett svangerskap so langt (30 veker i dag , eg hadde ikkje forventa at kroppen var so klar for dette. Me ventar vår første og eg er som nicket mitt seier 36 år.

 

Lukke til!

[Anonym bruker]

Det er nok ikke bare deg som har det slik. Men prøv å fokusere på alle gledene. Det er ikke alle forunt å kunne føde barn. Lykke til!