Nattavvenninga gjorde småen til eit nattmonster!

[Ranveig R]

Guten vår er no vel 8 mnd gamal, og vi begynte å innføre fast føde for to mnd sidan. Då han var oppe i full porsjon graut til kvelds + åt bra resten av dagen bestemte vi oss for å avvenne med nattpuppen (som var minst kvar 3. time natta gjennom). Fram til då våkna han, fekk pupp, og sovna igjen umiddelbart.

 

Avvenninga gjekk egentlig greit, han fekk tilbud om vatn ein gong om natta, og fekk pupp då det var "morgon", mellom 5 og 6. Men han begynte å ligge våken frå ca 01 til 03. Låg han i senga si ilskreik han, tok vi han oppi til oss, låg han berre og såg ut i lufta og kneip oss i fjeset. Resultatet var at vi blei liggande våkne *minst* to timar om natta, før han sovna igjen. Vi tenkte at det kom til å gå seg til etter kvart, men ein månad etter var det framleis på same måten.

 

Så vart småen sjuk, og vi måtte då sjølvsagt mate han om natta, og håpte på at han kanskje kunne gå tilbake til å sovne igjen like etterpå slik han gjorde før, derfor fortsette vi med eitt måltid etter han vart frisk igjen og. Men det hjelpte heller ikkje.

 

Så no er vi tilbake på start, berre verre. Vi har redusert nattmåltidene så han får berre pupp ein gong rundt midnatt, og så ikkje før i 6-7-tida. Og sjølv om han sovnar med det same han har fått mat våknar han likevel ein time, halvannan etterpå og hyler til han får kome opp i senga. Og så ligg han våken i eit par timar. Vi har prøvd å ikkje ta han opp i senga til oss, han kan då ilskrike i fleire timar...

 

Kva i all verda skal vi gjere no? Nokon som har gode råd?

[Monstermamma]

Ånei!! Dette høres ut som tulla vår! Hun sov med oss, våknet hver time for pupp og sov videre.... Nå ligger hun på eget rom, får pupp 1-2 g pr/natt og det å komme dit har egentlig godt over all forventning! Men; de siste nettene har hun begynt å våkne og være våken.... Akkurat som hos dere, hun bare skriker i egen seng og når jeg av ren utmattelse resignerer og tar hun med i senga mi så får jeg kloremerker i hele ansiktet, men når hun først sovner da sover hun lenger perioder enn ellers. Våkner minst hver andre time og vi (stort sett jeg) må sitte å holde på henne til hun sover tungt. Våkner hvis jeg prøver å liste meg ut. Har dessverre ingen svar å komme med til deg, da hadde vi ikke hatt det slik, men tenkte det var litt mager trøst i at dere ikke er alene!

[fjummsi *med nr. tre i magen*]

Vi har aldri nattavvent, og vi samsover. Og vi har hatt bare et par netter med "tull", og da var snuppa syk. Jeg vil heller gi pupp en gang eller ti hver natt enn å være våken lenge hver natt. Det er MIN løsning. Du mp finne din...

[Ranveig R]

Eg venta på den der ja.

 

Eg har ingen ting imot nattpuppen, synest den berre er koselig. Det var EIN grunn til at vi starta nattavveninga, og det var for at eg skulle få mensen tilbake i håp om at eg kanskje skulle bli såpass stabil i bekkenet at eg kunne for eksempel gå på tur med småen i vogn...

 

Eg synest ikkje noko om å bli "snakka" nedlatande til når du ikkje veit noko om kvifor eg/vi har valgt å gjere ting slik som vi har gjort det.

[Ranveig R]

Fint nick )

 

Ja, det er heilt utruleg kor oppklort ein kan bli etter ei natt... Eg føler eg klippar neglene hans dagleg, men klore gjer han like fullt!

 

Eg lurar forresten på om ting hadde blitt bedre her om han hadde sove på eige rom, men vi har desverre ikkje noko anna rom å legge han på før huset vårt er ferdig utpå hausten ein gong.

 

Om ikkje vi har gode råd til kvarandre så er det godt å vite at vi er fleire i same båt, det hjelper faktisk litt på eitt eller anna vis.

[fjummsi *med nr. tre i magen*]

Er ikke nedlatende i det hele tatt. Beklager at jeg tråkka deg på tærne, det var ikke meningen.

[Ranveig R]

Eg oppfatta det som nedlatande, men det er mulig eg er litt opptrekt når det gjeld dette.

 

Vi har (som eg skreiv over) gjeninnført eit nattmåltid (i går natt var det to) utan at det har gjort situasjonen annleis, så det å hive ut puppen hjelper ikkje her i alle fall.

[fjummsi *med nr. tre i magen*]

Men du: Kan det være at han er i ferd med å gjøre et utviklingshopp? Driver han og skal lære seg å krabbe? Åle? Sette seg opp? Reise seg? Jeg vet veldig mange sliter med nettene i denne perioden, men at det går over igjen av seg selv. Mager trøst kanskje, men det er da noe...

[Ranveig R]

Han driv sjølvsagt og jobbar med ein del av dei tingene som du nevner, han er jo i rette alderen, men eg trur ikkje verken kryping eller å reise seg opp er i nokon umiddelbar nærleik. Eg har jo tenkt på at det kunne vere tenner som plaga han, men i løpet av perioden har han fått to stk, og oppfører seg likt framleis, 1 mnd etter dei kom gjennom.

 

Vanskeleg dette her. Og det blir liksom berre verre. I natt holdt han det gåande frå 12 - 01 og frå 04 til 08 omtrent før han sov i ein time.

 

No i ettertid skulle eg ønske vi hadde droppa nattavvenninga, men det er desverre gjort.

[fjummsi *med nr. tre i magen*]

Uff, det høres kjempeslitsomt ut! Men jeg VET at det er fryktelig vanlig, og jeg kjenner maaaange som sliter/har slitt med akkurat det samme som dere, og de har ikke nattavvent. Så det er slett ikke sikkert at en pupp tilgjengelig hadde hjulpet. Det kan jo være en mager trøst det også!