navne valg

[Anonym bruker]

Er det noen her som har angret på navnevalget i ettertid? Jeg synes det er veldig vanskelig å finne navn til den lille, med tanke på at det er et navn man skal ha resten av livet. Det føles som et veldig stort valg å ta.

Anonymkode: 5bd46...3fc

[☆☆☆]

Det er eit slikt val som kjennes stort, men som i det store bildet ikkje er så voldsomt.

Ville eg valgt dei samme namna i dag? Kanskje ikkje. Men det var det beste vi fekk til der og då, ein er jo gjerne to som skal blir enige og då ryk favorittnamna fort. Er namna til hinder for ungane? Nei. Er eg tilfreds med namna? Ja.

To generasjonar tilbake, eller tre for dei yngste her inne, var ein temmeleg låst på namn. I alle fall om ein var av bondeslekt. Går ein fire generasjonar tilbake, fullstendig låst. Første gut, samme namn som farfar. Andre gut, samme som morfar. Første jente etter farmor, andre jente etter mormor. Med mindre du var enke, då var det første gut etter første ektemann, eller enkemann og første jente etter første kone. Og skulle du vere av dei som hadde trykt ut så mange barn at du hadde oppfylt forpliktelsane og burde kunne velge, då døde gjerne ein onkel og namnet var igjen sjølvsagt. Eller du mista eit barn og måtte gjenbruke namnet sjølv om det skar i hjartet å bruke det på ein ny liten. I slektstreet mitt finn ein både to og tre små med samme namn i ein søskenflokk. Og folk levde med dei reglane og dei namna det vart.

Velger du eit namn du ikkje aktivt mislikar, og som det ikkje går tretten av på dusinet, så tenker eg at det går heilt fint. 

[Anonym bruker]

☆☆☆ skrev (6 minutter siden):

Det er eit slikt val som kjennes stort, men som i det store bildet ikkje er så voldsomt.

Ville eg valgt dei samme namna i dag? Kanskje ikkje. Men det var det beste vi fekk til der og då, ein er jo gjerne to som skal blir enige og då ryk favorittnamna fort. Er namna til hinder for ungane? Nei. Er eg tilfreds med namna? Ja.

To generasjonar tilbake, eller tre for dei yngste her inne, var ein temmeleg låst på namn. I alle fall om ein var av bondeslekt. Går ein fire generasjonar tilbake, fullstendig låst. Første gut, samme namn som farfar. Andre gut, samme som morfar. Første jente etter farmor, andre jente etter mormor. Med mindre du var enke, då var det første gut etter første ektemann, eller enkemann og første jente etter første kone. Og skulle du vere av dei som hadde trykt ut så mange barn at du hadde oppfylt forpliktelsane og burde kunne velge, då døde gjerne ein onkel og namnet var igjen sjølvsagt. Eller du mista eit barn og måtte gjenbruke namnet sjølv om det skar i hjartet å bruke det på ein ny liten. I slektstreet mitt finn ein både to og tre små med samme namn i ein søskenflokk. Og folk levde med dei reglane og dei namna det vart.

Velger du eit namn du ikkje aktivt mislikar, og som det ikkje går tretten av på dusinet, så tenker eg at det går heilt fint. 

Jeg skjønner poenget ditt, men det jeg egentlig lurer på er hvordan folk opplever det i dag – om noen har angret på navnevalg, ikke hvordan det var før i tiden.

Anonymkode: 5bd46...3fc

[☆☆☆]

Anonym bruker skrev (1 minutt siden):

Jeg skjønner poenget ditt, men det jeg egentlig lurer på er hvordan folk opplever det i dag – om noen har angret på navnevalg, ikke hvordan det var før i tiden.

Anonymkode: 5bd46...3fc

Og eg svarte vel på det også..