barnehage, tilbakemeldingar og mestring av morsrollen...

[Gjest]

Småen er snart 13mnd, og har gått i bhg sidan han var litt over 10mnd. Sia han begynte har eg med jamne mellomrom fått tilbakemeldingar frå bestyraren som har gjort at eg føler ubehag.

Vi har som oftast ein prat med dei ansatte ved henting, men det er når eg pratar med styraren eg blir sittande igjen med ein ekkel følelse. Som om ho ikkje synest at eg kan nokon ting. Æsj, føler meg teit no, då det i grunn ikkje er noko gale i det ho seier, men meir måten ho seier det på.

 

Spesielt skuffande var det fredag; småen var sjuk torsdag, men tok han i bhg fredag og prata med dei som var der på morgonen,dei skulle ringe om han vart dårleg igjen så skulle eg kome å hente han (bur berre 100m frå bhg).

Eg fikk ingen telefon, og då eg kom å henta han var det styraren og ei anna som var på jobb. Då snakka ho om at han hadde vore dårleg og at dei hadde vurdert å ringe, men ikkje gjort det. Og så begynte ho å fortelle/forklare meg at eg måtte passe på han i helga og vere obs, sidan han var sjuk. (nok ein gong, det var måten ho sa det på).

Følte meg skikkeleg dust der eg sto. Det virka på ho som om ho ikkje synest at eg har greie på nokon ting med ungar.

Må kanskje legge til at det er første y\ungen og at eg er 20år og går i klasse med datra til styraren, som er 2år eldre enn meg.

Styraren er og av den type dame som ofte har sånn "snurpe munn" som gjer at ho ser sur/skeptisk ut når eg pratar med ho.

 

Er det vaneleg å forklare foreldre veldig spesefikt korleis ein skal passe på ungen sin?

 

Ho har tidlegare trekt bleiene vi brukar i tvil, då det er ein type ho ikkje hadde vore borti før og småen hadde ein periode med veldig sår stump (han hadde hyppig og tynn avføring(diare aktig), noko som førte til sårheita. Den kom som oftast når han sov). Då og fikk ho sånn anklagande og skeptisk måte å ta opp problema med meg på.

 

Er det uvaneleg å bli skuffa for sånt? Føler meg nemleg så aleine om følelsen. Veit ikkje korleis ho tar opp ting med andre, men har ikkje inntrykk av at ho seier ting på ein slik måte då.

*sukk* Dagens tunge tankar frå ei sleta småbarnsmor med sjuk unge og skule i morgon(dersom småen er frisk).

[Lita tulle & stor gutt <3]

Huff da...

For meg høres det kanskje ut som hun blir litt "mamma" for deg, siden du er jevngammel med hennes datter, men det er ikke noe grunn for at hun skal betvile deg uansett alder eller hvor mange barn du har.

 

Husk hun er av en annen årgang enn oss, hvor nye ting og merker trenger litt tid før de blir akseptert. Det var jo ikke slik når hun var småbarnsmor.

 

Synes du kan, når anledningen høver, si på en fin måte at du synes det er greitt at hun kommer med råd og tips. Men samtidig si at siden du er ung, oppfatter du det som kritikk av deg og din alder selv om hun ikke har ment det sånn..

 

Hun vil det sikkert godt, selv om det ikke kommer ut på den måten..

[Turbomamma<3<3<3]

Høres ut som hun føler at hun må ha en "morsrolle" for deg oppi dette ja, tenker at hun må gi deg råd og hjelp liksom. Det er jo bare å si i fra om du synes det blir på kanten, at du klarer å tenke selv også. Det er sikkert bare godt ment fra henne, men det er ikke noe en styrer i barnehage bruker å si og blande seg i det der nei. Hun tillater seg hvertfall å si alt hun tenker, og det er jo ikke helt vanlig.

Bare vær selvsikker du, og ta rådene hennes for det det er; hennes råd med en god mening.