Etternavn?

[Anonym bruker]

Har då eit aldri så lite problem med etternamn.. Eg er fullstendig klar over at eg er "vanskelig", men det er eg.. Hehe. Eg har då to etternamn, MMMMMM MMMM, og har har eit vanleg -sen namn. Det er ikkje mindre enn 39892 andre som har hans namn, medan mine er sjeldne stadsnamn frå kommunen me bur i. Det første er det 98 stk. som har, og det andre er det 530 stk. som har.

 

Eg er veldig glad i begge mine etternamn, og har veldig lyst til å ha begge to resten av livet. Kunne også tenkt meg at ungane mine fekk begge namna. Eg er vel også mest glad i mellomnavnet mitt, men eg føler eg ikkje berre kan bruke det. Syns og det har noko å seie at hans er det 40 000 som har, og mine er det 500 og 100 som har..

 

Ungane våre kjem mest sannsynleg til å få to namn, og eg skjønar jo det at dei ikkje kan få fem namn. Eg har berre eitt fornamn, som er kort og sjeldent, ikkje spesielt merkelig.. (20 andre som heiter det)

 

Me har ikkje diskutert dette så mykje, fordi eg har veldig lyst på begge mine namn, sjølv om eg syns det ville vore koseleg å ta hans namn og.. Bindestrek skal eg IKKJE ha, for det er ikkje fint.. Han er enig..

 

Dette blei kanskje litt rotete, men er det nokon som har forslag på korleis me kan gjere dette?

 

 

[Marolla]

Her er det dobbeltnavn og mitt etternavn. Rett og slett fordi det vil være enklest for henne. Mitt etternavn trenger hun ikke ¨å stave, det er ikke sjeldent, men likevel ikke så mye brukt. (5100)

Hans navn må staves, men er bare 28 stykker som heter.

[Anonym bruker]

Takk for svar:) Fleire som har synspunkter som kan vere til hjelp?

[Mops7]

ja, jeg er enig med deg. Jeg syns at om man kan ha et etternavn som man føler tilhørighet til, s betyr det noe. Min bestefar byttet fra stedsnavn til en sen-navn da han var ung. Jeg har i voksen alder byttet det tilbake. Møtt endel tvilere, altsåfolk som ikke forstår hvorfor det var viktig for meg, men de godtar det. Og mine barn setter i dag stor pris på det!